HISTORIEK

In 1994 werd LLOX (voorheen Luyten & Lens) aangesteld om een oogkliniek te bouwen op de campus Middelares in Deurne. Op dat ogenblik bestond de campus uit een recente vleugel uit de jaren ‘80 en een oude vleugel uit de jaren ‘50. Onze ingreep was beperkt in omvang, maar zeer succesvol. LLOX werd hieropvolgend aangesteld voor de uitwerking van het masterplan voor de hele campus. Ondertussen werden volgende onderdelen gerealiseerd: een orthopedische kliniek, de verbouwing van een deel van de consultatieruimtes en de inrichting van enkele luxe materniteitskamers. In 2005 werden project 1 en 1 bis opgeleverd en in gebruik genomen. De studie voor project 2 is gestart. Het omvat een renovatie van de bestaande vleugels en een uitbreiding van 100 bedden.

ARCHITECTUUR EN STEDENBOUW

De campus heeft een beperkte oppervlakte en ligt aan een kruispunt van twee straten. De uitbreiding moest langsheen de Herentalsebaan gebeuren, een lelijke en luidruchtige invalsweg. We plaatsen gesloten volumes langsheen deze weg. De patiëntenkamers worden op het groen en de binnentuin gericht. De verbinding van de ondergrondse parking met de straat is veilig door de terugliggende volumes. Meteen is er plaats voor een groene voortuin die de nodige afstand creëert ten opzichte van de straat, maar tevens in het straatbeeld een verademing brengt. De bakstenen gevel als sculptuur verrast en doorbreekt de banaliteit van het straatbeeld. 

De elegante geslotenheid aan de straatzijde staat in contrast met de verrassend lichte patio in het epicentrum van het ziekenhuis. Hier komen de liften uit de parking, is de inkombalie, het restaurant en het knooppunt van alle ambulante circulatie. Van hieruit is het ziekenhuis leesbaar en krijgt het een heldere structuur. Het geïntegreerde kunstwerk gemaakt rond en met de signalisatie ondersteunt deze leesbaarheid.

ONTWERP

De dynamische directie wil zich verder profileren op het acute en ambulante platform, en legt een ambitieus programma voor dat op de beperkte beschikbare grondoppervlakte dient te worden gerealiseerd. Bovendien wordt, op een no-nonsense wijze, veel aandacht geschonken aan de belevingswaarde van de gebouwen en de omgeving. 
De bouwheer opteert voor relatief zelfstandig functionerende entiteiten, met elk een eigen sfeer. Dit werd in de voorbije jaren in enkele kleinere pre-VIPA projecten reeds gerealiseerd, en wordt ook doorgetrokken in het masterplan. 
Met het masterplan zal tegelijk een omkaderend geheel gerealiseerd worden met logische circulatiepatronen voor het hele ziekenhuis, en de nodige flexibiliteit voor wijzigingen en uitbreidingen.